6 december 2016

da bomb


'Ik ben verzekerd van succes
tegen brand en voor m'n leven'


Ineens is zo een liedje er weer en dat zingt rond,
in je hoofd. Daar moet je helemaal niet te lang over nadenken, het maakt wel weer plaats voor iets anders.
Eigenlijk dacht ik na over verzekeringen,
die inspelen op de rampspoed die je kan treffen. Want zoals iedereen weet, je kan beter wat geld opzij zetten voor die rampspoed, als het er op aan komt want verzekeringen zijn duur.
En als het er op aan komt blijk je weer net niet verzekerd te zijn voor, etcetera.
Meestal niet, kan ik u verzekeren.

Kan je je ergens van verzekeren?

Of voor verzekeren?
Het is waar ik mee worstel. Ik dacht dat het in liefde zat, maar mijn liefde was niet genoeg.
Nooit.
Weet ik veel waar het succes dan wel in zit,
waarschijnlijk in geld of zo. Heb het en je denkt dat de liefde vanzelf komt.
Komt die dan vanzelfsprekend? Nou ja, misschien wel, al denk ik zelf dan weer van niet.

Ik blijf me blauw betalen aan verzekeringen die er uiteindelijk niet toe doen.
Kleine lettertjes. Weet ik veel?

De bom.

Ik gooi steentjes in bodemloze putten.
Waarschijnlijk omdat ik het leuk vindt dat ze nergens eindigen, zoiets zal het zijn.
Dus wat ik afleerde was het janken over die oneindigheid want oneindigheid bestaat niet.
Op een gegeven moment ben je dat zat, graag een begin ~nog liever dat het ergens eindigt. Nog liever dat ik dat eind er niet altijd maar weer zelf bij moest verzinnen. Uiteindelijk komt het altijd weer op hetzelfde neer, net als bij verzekeringen: met mezelf als verbindende factor.
Ik ben de relatie.

Nou ja.
(Het is een inzicht..)

Peet - 0:31

er zijn 0 meningen over da bomb