21 september 2016

sylvana


'Vermaak je je nog een beetje', vroeg hij hoopvol.
Waarschijnlijk hoopte hij dat ik me kapot-verveelde.

Ik verveel me zelden kapot.
'Jazeker, de voetbalelftalwas hangt aan de lijn, twaalf katten om me heen, een hond, een konijn: whats up?'
Nou, meestal is er dan niet zoveel 'up'', als het wel- denkenden betreft.
Minder gezond verstand denkt: dat lullen we wel aan de kant en je kan zeggen dat dat 'gelul' is maar dat geldt dan weer minder voor mij.
Ik onthoud.

Ik onthoud meningen en onthoud me ervan, laat ik het zo maar samenvatten.
Het open-riool dat “Nu.Jij" heette is gesloten,
dat lijkt me terecht.
Wat is de meerwaarde van des ochtends bij je eerste kop koffie melden dat Gordon een loser is?
Ik vond het wel vermakelijk - dat wel, maar gloeiendekanaries: al die meningen. Langs de zijlijn. [Help! Ze!]
Let wel: mensen die ik ken of heb leren kennen vind ik in het algemeen aardig. Kan je het nog zo oneens zijn namelijk.
En toch zie je al die berichten, of je ze nou leest of niet. Zo lezen mensen ook mijn berichten.
Zo leest men ook mijn berichten.
Menschen: voer voor psychologen ben ik.
Nou geloof ik dat zelf ook wel, ik ben best onderhoudend zonder hulpbehoevend te zijn, maar soit.

Ik was bij een opening van een expositie De opening werd verricht door iemand die ik in koppen voorbij had zien snellen.
Zo iemand waarvan je op grond daarvan denkt: 'hoe verzin je het'.
En wat deed ze dat goed en leuk.
Zo iemand die je vervolgens ontmoet en denkt 'wat was er ook weer met jouw statements en politiek verhaal'.

Ik vond het een bewijs van dat iemand gewoon leuk kan zijn.

Zonder vooringenomenheid.
Zonder kop koffie, des ochtends,

zonder meer.

Peet - 0:49

er zijn 0 meningen over sylvana