30 september 2016

kost


Want soms heb je van die weken die worden bijgeschreven in 'weekje wel'.

Het kost wat.
'Ik wil niet dat je dood gaat' zei hij dan. Vooral als ik een sigaret op stak. Na alle 'tja's'en weet ik niet's' was dit een liefdesbetuiging. Tot de dood ons scheidt, zoiets, want dat was mijn invulling.
En meer werd het op de vierkante meter genomen nooit. Jij je zin, ik even rust,
Voor slachtoffers van het leven wordt het nooit een vierkante centimeter meer.

Natuurlijk heb ik me er over verbaasd. Dagelijks.
En over wat er vervolgens weer intrapte.
Het was nooit mijn ding.
Op de één of andere manier raakte ik er de afgelopen jaren, (dertig? Help) wel eens in verzeild.
Het gras is daar groener als je het zelf niet weet.
En ik wist het niet.
Zij ook niet. No blame, maar doe niet net of je er verstand van hebt.
Denk ik dan. Succes.

'Hoe schat je je energielevel inmiddels in' vroeg ze.
Daar moest ik over nadenken. Een jaar, vijf jaar verder.
In leven, in angstdromen,
ik verwerk, u draait.
'Mwah, zeven' zei ik

Ruim voldoende.
Zou je zeggen.

Jawel. Zo gaat.

Peet - 20:49

er zijn 0 meningen over kost