9 juli 2011

de streken van de meester

‘is dit een weergave van de werkelijkheid,
of geeft de werkelijkheid dit weer’
…
En ineens was hij weg.
Op zoek naar de muze, in meervoud.
We waren het er al lang over eens.
Verwarring, geestdrift en liefde voor…
Hij vond ‘het’ terug, Ik vond dat het moest.
En toch voelde ik tranen toen hij de straat uit reed op weg naar.
Verkering is een egoïstisch iets, met hem is het een stukje hemel op aarde.

De verbondenheid is van een bijna ziekmakende eenvoud.
Waar slapeloze nachten al een tijd tot het verleden behoren is er nu de onophoudelijke drang tot doorgaan. Waar gaat het nou om. Wie zijn wij en wie zijn wij samen.
Het heeft iets ontroerends tegelijk.

Dat had het vorig jaar rond deze tijd ook, het werd niet anders.

Hij heeft de bestemming inmiddels bereikt.
Ik geniet alvast met hem mee.
Het snijden van het linnen, de warmte, olijf- en wijngaarden.
Ondertussen het bewustzijn van het ongenadeloos ‘samen’.
Zo moet het blijven, zo zal het blijven.

Nog een paar nachtjes slapen.
Zo snel als vleugels kunnen dragen vlieg ik.

Naar Marseille.

Hij: 'dat gaat toch niet over die...'
Ik: 'ja! over hem!'
Hij: 'Godver!...'

Peet - 23:22