24 mei 2011

#blogrevival

Ja,
natuurlijk heb ik me wel eens afgevraagd waarom ik weblog,
sinds ik sms weet ik ook wel dat het allemaal in wat minder woorden kan.
Maar weetu, soms is in veel woorden ook wel lekker.
Dat weet ik sinds ik weet van twitter.
Nee, dat is niet waar: ik weet al jaren van twitter. Dat is de incubatietijd.

Maar goed. Dat ik al wist van Twitter, dus, maar tegenwoordig vind ik alles Gedoe.
Zeker als het gaat om het snappen van zaken die de hele wereld al snapt.
Senseo-apparaten, platte televisies, recordable dvd-spelers.

Sinds dit weekend verdiep ik me enigzins, een beetje en af en toe in het Twitter-Gebeuren.
Begon er waarempel de lol van in te zien!
En binnen vierentwintig uur raak ik prompt geconfronteerd met een bericht van Zezunja.
Zezunja schrijft fijn, Zezunja kan schrijven en dat de tranen je soms in de ogen springen. Zo fraai.
Twitteren, het is een werkwoord, doet ze ook en zij riep op tot een blogrevival.
Pofferdrie, ik weet net wat een #hashtag is en ik word terug gejaagd naar m'n blogje.

Nou was ik net even in de twitter om niet te gaan schrijven wat ik nou beter eigenlijk net niet wilde schrijven.
En dat bleek de bedoeling.
Dat heet 'een uitdaging.' Aha, AHA!

Dus later meer.

Het hoogtepunt van mijn dag vandaag was dat het me lukte via mobiele telefoon een inderhaast geschoten foto aan een twitterbericht te plakken en te versturen.

Daar stond de foto op zijn kant.

Hier niet.

Peet - 23:33