18 juli 2010

je suis venu te dire que je m'en vais

Mijn vader ruikt niet zo goed. Dat zegt hij zelf tenminste.
Ik ben er inmiddels achter dat mijn vader helemaal niets ruikt.

Wij waren even weg, een paar dagen pas, maar ook van plan weer te vertrekken.
Mijn vader had zich opgeworpen als housekeeper en dat was fijn, met het oog op de veestapel.
Op het moment dat we het huis betraden werden we overvallen door een lijk.
Katten en hond draaiden vrolijk om ons heen, die hebben een scherpe neus maar waren óf al gewend óf het interesseerde ze niet zoveel. Dieren zijn vrij makkelijk.
Een mens die blind wordt weet meteen dat hij of zij nooit meer een voetbalfinale zal zien, laat staan kan autorijden en dat een mooi ander mens zal moeten worden bekeken met de vingertoppen.
Een dier is niet zo ingewikkeld, die past zich aan aan de nieuwe handicap en leeft nog lang en gelukkig.
Zo zal dat ook gaan met de geur van een lijk.
Het is zo, het blijft zo en ze worden er niet chagrijnig van.
Behalve Burak, maar dat lijkt zo want die kijkt altijd chagrijnig.

De diepvries was gaan ontdooien.
Dat gebeurt nou eenmaal altijd als je een paar dagen weg bent en hoe fijn is het niet een paar dagen weg te zijn als het warm is?
De diepvries zit vol met ijsjes, brood, vissen, gamba’s en ander dood dier.
Bij elkaar is dat in diepgevroren omstandigheden heel goed te overzien.
Nu zwom en dreef alles rond alsof de Middellandse zee niet bestaat.

En zo wachtte ineens een niet voorziene klus.
Mijn zonnige luim werd er niet beter op maar straalt inmiddels weer hoog aan de hemel.
In de voortuin staat nu een volgestampte grijze container waar vliegen omheen cirkelen.
Aan de ogen van mijn vader mankeert niets, hij zal dat zeker opmerken.
Dinsdag over een week is het grijze-container-dag.
Het wachten is op sensationele real-life tvprogramma’s die deze achterbuurt komen doorlichten. Op zoek naar het lijk!

Mijn vader, nooit om een praatje verlegen of te verlegen voor een praatje zal de honneurs vast met plezier waarnemen.
Ik duik weer onder.

Au revoir!

Peet - 12:58