3 oktober 2005

waarheen, waarvoor

Ik ben niet zo goed met films. Het is niet dat ik nog nooit een film gezien heb, heus wel, het is alleen dat ze me vaak zoveel moeite kosten.
Eigenlijk ben ik meer van het theater. Theater is overzichtelijk, theater ruikt lekker en de mensen op een podium lijken me echter dan op een wit doek.

En ik weet ook wel dat je dat niet mag vergelijken met elkaar dus om weer eens een beetje te oefenen ging ik naar de videotheek. Haha, video.
‘Als je binnenkomt loop je meteen tegen de hippe films aan’ had H. gezegd. Dat was een aanwijzing die ik best kon gebruiken, maar desalniettemin zei het me allemaal niks.
Simon van Collem, need to say more?
Niet eens de klok horen luiden, ik.
Dus ik greep maar wat, links en rechts. Robert de Niro bestaat nog wel, zag ik. Maar die kan ook héél vervelend zijn. Of gewelddadig. En dan vind ik hem heus niet meer zo leuk.
Op een gegeven moment had ik Ocean’s Twelve in mijn handen. Bekende gezichten, ik houd van bekende gezichten.
‘Dat is het vervolg op Ocean’s eleven’ zei de vriendelijke homo achter de bar. Eh, balie. ‘Doe die dan maar eerst’ zei ik opgewekt.
De vriendelijke homo keek in de computer en zei ‘dattie er wel ergens tussen moest staan’.
Ik denk dat ik er toen heel hulpeloos, radeloos en verslagen uitzag gezien het tempo waarin hij ging helpen zoeken. Onvindbaar. ‘Maar ik kan ‘em wel meegeven in een blanco doosje’ zei hij.
Jaja, en dan helemaal geen idee hebben waar het over zou moeten gaan.

Ik kwam opgetogen thuis met ‘twelve’.

‘There’s water in the basement’ zei Julia Roberts in een telefoon. Dat was codetaal. Toen wist George Clooney dat hij er vlug vandoor moest.
En bij Julia stond op dat moment Michael Douglas voor de deur.
Zo ongeloofwaardig. Als de boel hier onder water staat, staat nóóit Michael Douglas voor de deur.

‘Kijk, dat is de vrouw van de rode spaghettibandjes, van die afgesleten linkerschoenzool’ zei ik enthousiast.
‘Huh?’, zei H.
‘Ja, die eerste scene, toen Bradt Pidt uit het raam sprong!’
[Het moment dat ik het nog kon volgen was dat.]

‘Ik wil graag dat ‘stereo’ onder uit het beeld hebben’, zei H.
Ik keek naar de afstandsbediening en drukte op het gele knopje midden onder. Dat ‘stereo’ stond daar uiteindelijk ook in gele letters.
Het volgende moment was het scherm vergeven van duizend-en-één opties die je bij kunt stellen.
‘Wat doe je nou?’ schrok H.
‘Ssst’ zei ik ‘dat trekt zo wel bij.’
En inderdaad: het instellingenwijzigingsscherm verdween en ook het gele ‘stereo’ was weg.
Wonderbaarlijk, dat vond ik zelf eigenlijk ook wel maar ondertussen hadden we minstens twee belangrijke scenes gemist.
‘Ja maar lieverd, George Clooney lag met Demi Moore in bed’, zei H. in een poging iets uit te leggen.
‘Demi Mo-hoore?’
‘Ja, Demi Moore!’
‘Haha’ zei ik, ‘dat was Julia Roberts!’
‘Oh ja…’ zei H.
‘Oh kijk, Amsterdam!’ deed ik blijmoedig mijn best ‘dan zal zo Jeroen Krabbé wel…’
En als we daar Jeroen Krabbé niet hadden!

Vervolgens ging Julia Roberts net doen of ze Julia Roberts was. Ik vond dit een logische ontwikkeling in het verhaal.
Dat vond de politie niet, de politie arresteerde Julia Roberts. Omdat ze net deed of ze Julia Roberts was: hupsakee in de handboeien!

Dat was het moment dat ik het opgaf.

[En als u me nu wilt verexcuseren: morgen moet ‘ie terug, ik ga het nog een keer proberen.
‘Theater van de lach’ van John Lanting, met al die kasten en deuren, dát was ingewikkelde materie.
Ocean’s Twelve. Zo moeilijk kan een film toch niet zijn?]

peet - 22:06

Comments: waarheen, waarvoor

Dat is pas erruugggg, een toneelvoorstelling van John Lanting.
Het is al erg dat ik weet wie John Lanting is. :-(

Dan kan zo'n film alleen nog maar meevallen.
;-)

Elly - 03 oktober 2005 22:16

ik heb eleven gezien...helemaal geweldig...bij twelve was ik ook totaal het spoor bijster.... maar dat gaf niks...want clooney...want clooney....

paola - 03 oktober 2005 23:09

Je had ook bij Eleven moeten beginnen... veel makkelijker te behappen en veel leuker... zelfs zonder hoesje :-)

Daphne - 03 oktober 2005 23:19

ik word altijd weer zo ernstig afgeleid bij toneel
ik heb het wel geprobeerd hoor
echt
zelf met abonnementen enzo
maar ik kom m'n hoofd er maar niet bijhouden

zeppo - 03 oktober 2005 23:30

Oceans Eleven vond ik nog wel ok, maar bij Twelve was ik al snel de draad kwijt. Ik heb ook altijd de neiging in slaap te vallen bij films. Hele vervelende eigenschap :-D

Mo - 04 oktober 2005 07:47

peet, als je m nog niet hebt teruggebracht: bij die scene op die gracht in a'dam doet ook onze buurman chris mee...je weet wel, de dode taxichaufeur uit baantjer enzo...
san weet wel wie ik bedoel...

petra - 04 oktober 2005 11:36

hahaha je kan er zo grappig over schrijven, jawel je hebt toch iets van de film gezien:)
Ik zal eens roepen dat er water in mijn kelder staat, zien wie er dan op de stoep staat..ikzelf denk ik.

beau - 04 oktober 2005 17:17

Eleven was geweldig... ben ook benieuwd naar Twelve :-)

Rose - 04 oktober 2005 19:32

Je kan natuurlijk ook wat eenvoudiger beginnen (Costa!, Woody Woodpecker)...

Uncle E. - 04 oktober 2005 19:48

Julia Roberts moet ook gewoon hoertje spelen en in een bad met bubbels gaan liggen. Geen wonder dat er niets van te begrijpen was

Kwebbel - 04 oktober 2005 21:13

Ik vind het best bijzonder dat jij een Ocean's 12 hebt gezien waar Michael Douglas in speelde. Bij mij werd die rol namelijk gespeeld door Andy Carcia. Unieke opname heb jij!:)

T - 06 oktober 2005 10:30

kijk! zie! ik vond het al zo stom dat hij in de rest van de film niet meer voorkwam!

[en een gerusstellend idee natuurlijk dat Michael Douglas lekker ook niet bij Julia voor de deur staat als er water in the basement zit! ha!]

peet - 06 oktober 2005 11:43

Goed nieuws : Theater van de lach komt uit op DVD (4 stuks)! Zes uur plezier met deuren !!!Probeer je daarna gewoon weer eens Oceans 12.

Uncle E. - 06 oktober 2005 22:09

Een ex wilde altijd naar films van Fellini. En omdat ik ook intellectueel wilde lijken, ging ik dan mee. Alleen viel ik altijd in slaap..

Pomme - 07 oktober 2005 16:22
Plaats een reactie









Gegevens onthouden?