22 oktober 2005

knuffelhond

Ja, het is me wat met dat vallende natte blad.
Het leven gaat door en dat vind ik wel iets om even bij stil te staan.
Ik vind altijd wel iets om even bij stil te staan.

Ik heb me er zelf ook wel eens aan bezondigd.
Niet iets heel ernstigs maar toch: als er ergens een baby geboren is een knuffelbeest kopen als kraamkadootje.
Overigens zag ik de ernst van de situatie pas in toen ik zelf een kind kreeg. Dat kind kreeg heel veel knuffelbeesten terwijl algemeen bekend is dat een kind slechts één favo-knuffel heeft en de rest dus in de weg ligt. Hebben we het nog niet gehad over lieden die op de kermis een keer gek doen en dan zo’n mega-teletubbie, pokemon of een varken in een hell’s angel-outfit winnen en die dan op een dag afstaan aan een enthousiast kind. Hiero.
Op zolder staan twee vuilniszakken met knuffels. Daar heb je een zolder voor uiteindelijk, toch een soort tussenstation op de weg naar nooit meer terugkomen-de grijze container.

Vanochtend was De Familie Peet een beetje in haast. Er zijn van die dingen waarbij je liever niet te laat komt en vóór dat tijdstip moesten eerst de kinderen ondergebracht.
Natuurlijk werken die dan tegen. Nooit als je alle tijd hebt, alleen in haast.
Zo had Tobias ergens een knuffel opgedoken. Hij was niet bereid deze even los te laten om zijn armen in de mouwen van zijn jas te steken.
Van die dingen.
‘Kijk nou eens wat hij in z’n handen heeft!’ ontdekte ik ineens.
H. bekeek de knuffelhond waar nog nooit naar was omgekeken en die vanuit het niets ineens was verschenen.
Merlijn kreeg ‘em na zijn geboorte, bijna vier jaar geleden.
Namens het plaatselijke theater, uitgezocht door I. en nu is I. dood. We stonden op het punt naar de herdenkingsbijeenkomst in datzelfde theater te gaan.
Wat een raar toeval.

Natuurlijk was de bijeenkomst indrukwekkend. Van tevoren wist ik al niet waar dit allemaal goed voor was maar na afloop zag ik het nog minder. En met ons een paarhonderd mensen.
‘Het is wel eens minder druk geweest in deze zaal’, viel me tijdens het informele samenzijn na afloop op. Ik had duizend keer liever Huub van der Lubbe met Concordia weer op dat podium zien staan, in plaats van haar kist.
Om het daarna dan samen met haar uitgebreid over Huub te hebben.
Nog liever dat.

De knuffelhond mag voorlopig in de huiskamer staan.
Het is net of hij ineens een karakter heeft.

Peet - 9:11